รศ.ดร.พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ใน การเคลื่อนไหวคัดค้านการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ กลุ่มต่อต้านโลกาภิวัตน์และนักฉวยโอกาสทางการเมืองของไทยชูกรณีวิกฤติ อาร์เจนตินาปี 2544 เป็นตัวอย่างว่า เกิดจากนโยบายแปรรูปรัฐวิสาหกิจของรัฐบาลอาร์เจนตินา นำมาซึ่งการล่มสลายทางเศรษฐกิจอย่างทั่วด้าน ข่มขู่ให้คนไทยหวาดกลัวว่า หากประเทศไทยเดินตามแนวทางแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ก็จะต้องมีชะตากรรมเช่นเดียวกับอาร์เจนตินา แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการบิดเบือนความจริงเพื่อปลุกปั่นความกลัวในหมู่ ประชาชนอันเป็นวิธีที่พวกเขาถนัดอย่างยิ่ง

อาร์เจนตินาเคยเป็นประเทศร่ำรวย ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ด้วยเศรษฐกิจส่งออกสินค้าเกษตรไปป้อนตลาดยุโรปและสหรัฐอเมริกา แต่จุดหักมุมเกิดขึ้นในช่วงปี 2489-2495 เมื่อผู้นำเผด็จการฮวน เปรอง ขึ้นเป็นประธานาธิบดี ปลุกอารมณ์ชาตินิยม ต่อต้านสหรัฐอเมริกา และทุนต่างชาติ ทั้งดำเนินนโยบายเศรษฐกิจที่กลายเป็นมรดกอันเลวร้ายมาถึงปัจจุบันคือ การแพร่ขยายรัฐวิสาหกิจและนโยบายประชานิยม

รัฐบาลเปรอง เข้ายึดทรัพย์ธุรกิจของต่างชาติ แปรเป็นรัฐวิสาหกิจ แล้วปกป้องคุ้มครองด้วยการขึ้นกำแพงภาษีนำเข้าสูงลิบ กีดกันการค้าต่างประเทศ ห้ามการแข่งขันทั้งใน และต่างประเทศ รวมทั้งดำเนินนโยบาย "ประชานิยม" แจกจ่ายเม็ดเงิน และผลประโยชน์ให้กับกลุ่มพลังต่างๆ ทั้งสหภาพแรงงาน เกษตรกร กลุ่มธุรกิจ และทหาร

เศรษฐกิจอาร์เจนตินาเกิดวิกฤติ ชะงักงัน เงินเฟ้อพุ่งเพราะรัฐบาลใช้จ่ายเงินมหาศาลเพื่ออุ้มรัฐวิสาหกิจ และนโยบายประชานิยม กระทั่งเปรองถูกคณะทหารยึดอำนาจในปี 2498 แต่อนิจจา ระบอบรัฐวิสาหกิจและประชานิยมกลับยืนยงต่อมา

การเมืองอาร์เจนตินาผ่านการเมือง แบบเลือกตั้งสลับกับเผด็จการทหารขณะที่เศรษฐกิจเผชิญเงินเฟ้อพุ่งสลับกับ ภาวะตกต่ำตลอดสี่สิบปี รัฐบาลทุกยุคสมัยต้องพิมพ์ธนบัตรและกู้หนี้ต่างประเทศเพื่ออุ้มรัฐวิสาหกิจ ทั้งระบบที่ขาดทุนอย่างหนัก และใช้จ่ายในโครงการประชานิยมต่างๆ ทำให้เงินเฟ้อพุ่งไม่หยุด บางครั้งสูงถึง 4,000% ต่อปี กระทั่งปี 2525-2526 อำนาจคณะทหารก็ล่มสลายจากการพ่ายแพ้ในสงครามหมู่เกาะโฟล์คแลนด์ มีการฟื้นประชาธิปไตย และประธานาธิบดีพลเรือนจากการเลือกตั้ง

ถึงปี 2534 เศรษฐกิจอาร์เจนตินาถึงวิกฤติสุดขีด เงินเฟ้อสูงถึง 20,000% ต่อปี หนี้ต่างประเทศที่เกิดจากการอุ้มรัฐวิสาหกิจที่ขาดทุนมีสูงถึง 64,700 ล้านดอลลาร์สหรัฐหรือ 38.8% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) เงินทุนสำรองระหว่างประเทศเกือบเป็นศูนย์ รัฐบาลจำต้องปฏิรูปเศรษฐกิจเพื่อความอยู่รอด เริ่มจากการลดอัตราภาษีศุลกากร ลดการคุ้มครองธุรกิจในประเทศ ให้สินค้านำเข้ามาแข่งขันได้ และแก้ไขกฎระเบียบส่งเสริมการส่งออก

รัฐบาลยังประกาศใช้ระบบอัตราแลก เปลี่ยนคงที่ ผูกติดปริมาณเงินเปโซไว้กับเงินดอลลาร์สหรัฐที่ไหลเข้าออกประเทศ ทำให้รัฐบาลไม่สามารถพิมพ์ธนบัตรออกมาใช้จ่ายได้ตามใจชอบอีกต่อไป

ระบบรัฐวิสาหกิจหยั่งรากลึกใน เศรษฐกิจอาร์เจนตินา มีกิจการทุกประเภท ตั้งแต่สาธารณูปโภค เชื้อเพลิง ขนส่ง ไปถึงห้างสรรพสินค้า โรงภาพยนตร์ บาร์ไนท์คลับ คณะละครสัตว์ และโบสถ์คริสต์ เกือบทั้งหมดขาดทุนอย่างหนัก เป็นภาระที่รัฐบาลต้องหาเงินมาหล่อเลี้ยงจำนวนมหาศาลทุกปีและเป็นรากเง้าของ ปัญหาเงินเฟ้อ รัฐบาลจึงเร่งแปรรูปรัฐวิสาหกิจ มีทั้งยุบเลิกและแปลงสภาพเป็นบริษัทขายให้เอกชนไปดำเนินการ แล้วนำเงินไปใช้หนี้ต่างประเทศ

ผลก็คือ เงินเฟ้อลดต่ำกว่า 10% ขณะที่เศรษฐกิจฟื้นตัวเติบโตในอัตรา 7.9% ต่อปีในช่วง 2536-37 แต่ปัญหาใหญ่กลับยังไม่ได้รับการแก้ไขคือ หนี้ต่างประเทศลดลงไม่มาก รวมทั้งการใช้จ่ายเกินตัวทั้งของรัฐบาลกลางและท้องถิ่น

เมื่อเกิดวิกฤติเม็กซิโกปี 2537-2538 เจ้าหนี้ต่างชาติแตกตื่น เงินทุนไหลออก เศรษฐกิจถดถอย คนว่างงานพุ่ง ตั้งแต่ปี 2539 รัฐบาลกลับมาใช้จ่ายเกินตัวอีก แต่ไม่สามารถพิมพ์ธนบัตรได้ จึงหันไปกู้หนี้ด้วยการออกพันธบัตรขายในประเทศ และต่างประเทศเพื่อนำเงินมาใช้จ่าย งบประมาณรายจ่ายเพิ่มไปถึง 21% ของจีดีพีขณะที่หนี้ต่างประเทศพุ่งขึ้นเป็น 172,200 ล้านดอลลาร์หรือ 64.1% ของจีดีพีในปี 2544

แล้ววันแห่งชะตากรรมก็มาถึงในปี 2542 เมื่อเงินดอลลาร์แข็งค่าขึ้น ทำให้เงินเปโซแข็งตามไปด้วย ซ้ำเติมด้วยบราซิลประเทศคู่ค้ารายใหญ่ประกาศลดค่าเงินเรียลถึง 40% ทำให้การส่งออกของอาร์เจนตินาตกต่ำ การนำเข้าพุ่ง ขาดดุลบัญชีเดินสะพัด เศรษฐกิจถดถอยต่อเนื่องหลายปี ผู้คนตกงานถึง 21% ท้ายสุดปี 2544 รัฐบาลไม่สามารถลดการใช้จ่ายได้ตามแผน เจ้าหนี้ต่างชาติแตกตื่นปฏิเสธให้เงินกู้เพิ่ม รายจ่ายรัฐบาลสะดุด ค่าเงินเปโซในตลาดมืดตกฮวบ ผู้คนแห่กันไปถอนเงินดอลลาร์จากธนาคาร เกิดจลาจลทั่วประเทศ ธุรกิจชะงัก และรัฐบาลประกาศพักชำระหนี้ ตามมาด้วยการลอยค่าเงินเปโซในปี 2546 และการตัดลดงบประมาณรายจ่ายของรัฐจำนวนมหาศาล เศรษฐกิจจึงค่อยๆ ฟื้นและขยายตัวดีในอัตราเฉลี่ย 8% ช่วง 2546-2548

เห็นได้ว่า การแปรรูปรัฐวิสาหกิจไม่ใช่สาเหตุให้เศรษฐกิจอาร์เจนตินาล่มสลายดังที่กลุ่ม ต่อต้านโลกาภิวัตน์และนักฉวยโอกาสทางการเมืองได้บิดเบือนมาตลอด แต่เป็นตรงข้ามคือ ระบบรัฐวิสาหกิจที่ทุจริต ไร้ประสิทธิภาพ และขาดทุนต่างหากที่เป็นรากเง้าของปัญหาทั้งหมด ก่อเป็นหนี้สินของรัฐบาลสั่งสมมาหลายสิบปีเป็นจำนวนนับแสนล้านดอลลาร์ถึง ปัจจุบัน

ซ้ำเติมด้วยการขาดวินัยทางการ คลังของรัฐบาลกลางและท้องถิ่นที่ใช้จ่ายโดยไม่สัมพันธ์กับการจัดเก็บภาษี แล้วหาทางออกง่ายๆ ด้วยการกู้หนี้สาธารณะเพิ่ม

บทเรียนสำคัญจากอาร์เจนตินาคือ ต้องแปรรูปรัฐวิสาหกิจ กำกับดูแลไม่ให้มีการผูกขาด ส่งเสริมการแข่งขัน เพิ่มประสิทธิภาพ ยกภาระหนี้สินและการลงทุนของรัฐวิสาหกิจออกไปจากการค้ำประกันและงบประมาณของ รัฐบาล ในขณะที่รัฐบาลก็ต้องรักษาวินัยทางการคลังอย่างเข้มงวด ใช้จ่ายให้สัมพันธ์กับรายรับภาษี และระวังให้หนี้สาธารณะอยู่ในระดับต่ำและมีเสถียรภาพ

คนที่เอา กรณี อาเจนตินา มาแฉหลอกประชาชนคือ นิติภูมิ นวรัตน์

นร.ไทยในรัสเซียแฉความชั่วติวเตอร์หมู

ผมพบนิติภูมิครั้งแรกเมื่อปี 1993 เพื่อแสดงความจำนงที่จะไปศึกษาต่อที่ประเทศรัสเซีย ได้จ่ายเงินค่านายหน้า ค่าเดินทาง ค่าที่พักระหว่างฝึกภาษาอะไรต่างๆ เมื่อขณะนั้นถือว่ามากพอดู เมื่อเทียบกับประเทศยุโรปอื่นๆ ได้เดินทางไปกันเป็นกลุ่มพร้อมกับนิติภูมิ เมื่อไปถึงพบว่านิติภูมิเป็นคนประหยัดให้เราเกินกว่าเหตุ เนื่องจากเมืองที่ไปเป็นเมืองหลวงอันดับสอง การเดินทางโดยเครื่องบินแสนสะดวก แต่เราไปทางรถไฟโดยให้เหตุผลว่าไม่มีที่นั่ง หลังจากนั้นเราไม่ได้กินอะไรอีกเลยนอกจากข้าวกับน้ำพริกที่เราได้กินในห้อง ชั่วคราวที่เช่าไว้ของแกกับชาอีกหนึ่งแก้ว ดีที่ซื้อเบียร์ไว้เกือบลัง

เมื่อ มาถึงชานชาลา มีรถมารับเราจากมหาลัยต่างๆ งงไปหมด กว่าจะรู้ก็แยกกันหมดแล้ว ไม่มีที่พักรวมเพื่อฝึกภาษาเบื้องต้น ภาษารัสเซียไม่กระดิกซักตัว หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเริ่มแกร่ง หาที่โทรศัพท์กลับบ้านได้

สองเดือนต่อมาเจอเพื่อนที่มาด้วยกัน ดีใจมาก สี่เดือนต่อมาเจอกับนิติภูมิอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่พี่หมูอย่างที่เราเคยรู้จัก เพื่อนคนหนึ่งต้องการย้ายมหาลัย เนื่องจากนิติภูมิเลือกไม่ตรงกับที่เขาต้องการ นิติภูมิด่าอย่างหยาบคายว่า เขานั้นรวยกว่าพ่อแม่ของพวกเราหลายเท่า ว่าเราจะเกิดปัญหา ฯลฯ พูดข่มขู่เพื่อนไม่ให้ย้ายมหาลัย

อะไรมันเกิดขึ้นไม่มีใครเข้าใจ เพื่อนคนนั้นได้กลับมาประเทศไทยด้วยความเสียใจและได้ฟ้องศาล ต่อมาได้ถูกคุกคามถึงชีวิต จนถอนเรื่องไป

แต่ เราทราบว่าที่ไม่ให้พวกเราย้ายมหาลัยนั้นก็เพราะว่า นิติภูมิได้ทำสัญญากับมหาวิทยาลัยต่างๆ ที่เราเรียนอยู่ ให้เก็บค่าเล่าเรียนแพงกว่าคนอื่นๆ หรือพูดง่ายๆว่า นิติภูมิ กินค่าเทอมเรา ถ้าเราย้ายแกก็ไม่ได้เงินนายหน้า

เราย้าย...หมดเลย นักเรียนที่มาเรียนที่ประเทศรัสเซียช่วงฟองสบู่มีมาเรื่อยๆ แต่นิติภูมิจะไม่บอกว่า มีนักเรียนเก่าอยู่กลุ่มหนึ่งที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ถ้าเลี่ยงไม่ได้จะบอกว่า พวกนั้นคนไม่ดี พวกกบฏ

ทำไม พวกผมรู้มากไป นิติภูมิ นวรัตน์ มีภรรยาอยู่คนหนึ่ง ภรรยาคนนี้ห้ามแกซื้อกล้องวีดีโอโดยเด็ดขาด เพราะนิติภูมิชอบที่จะถ่ายหนังโป๊ ซึ่งนิติภูมิเป็นพระเอกอยู่คนเดียว นางเอกเยอะมีหลายม้วนมาก รอบปฐมฤกษ์คือวันที่นิติภูมิเมากับพวกเรา นับว่านิติภูมิเป็นคนกล้า แต่ขี้อายเพราะใส่กางเกงในขณะทำการ หมดศรัทธา

ระหว่าง ปี 1993-1995 นิติภูมิ นวรัตน์ ถือพาสปอร์ต(หนังสือเดินทางต่างประเทศ) สองเล่ม จริงหนึ่ง ปลอมหนึ่ง เล่มปลอมเขียนด้วยลายมือของแกเองว่าเป็นตำรวจสากล (Inter Police) ต่อมาทางสถานทูตไทย ณ กรุงมอสโคว์ ประเทศรัสเซีย ได้เรียกกลับคืนไป

นิติ ภูมิ นวรัตน์ ได้มีการลงเรียนไว้จริงที่มหาลัยมอสโคว์ในปี 1993 แต่ไม่ผ่านการเรียนภาษารัสเซียซึ่งเป็นพื้นฐานภาคบังคับที่ทุกคนจะต้องเรียน เพราะเหตุดังนั้น การที่อ้างว่าจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัย มอสโคว์ คณะความสัมพันธ์สาขาต่างประเทศนั้น ไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด ข้อสังเกตที่พึงมี มีการเปลี่ยนคณะที่เรียนในการพิมพ์หนังสือหลายๆ เล่ม และอ้างว่าคณะที่เรียนใช้ภาษาอังกฤษในการสอน ที่จริงมหาวิทยาลัย มอสโคว์ ใช้ภาษารัสเซียเป็นหลัก

หากคลางแคลงสงสัยในปริญญาเอก ให้ถามโดยตรงที่มหาวิทยาลัย มอสโคว์ ว่ามีคนชื่อนิติภูมิ นวรัตน์ จากประเทศไทย ได้รับปริญญาเอกไหม เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย มอสโคว์ www.msu.ru เปลี่ยนภาษาอังกฤษอยู่ด้านขวาบน คำถาม ถามได้ที่ http://www.msu.ru/feedback.html

ทำไมต้องเขียนมาตีแผ่ความจริงกัน
ผมและเพื่อนๆ อีกทั้งเพื่อนชาวรัสเซีย ได้ติดตามดูนิติภูมิเป็นช่วงๆ ทั้งทีวี และสิ่งพิมพ์ที่เกี่ยวกับประเทศรัสเซีย แรกๆ ก็ตลกกับสิ่งที่ได้อ่านเพราะเห็นข้อมูลทั้งหมดมีการเสริมแต่ง ใส่รสชาติ มีความจริงบ้างเพียงน้อย เวลานานไป คนเริ่มเปลี่ยนจากเชื่อเป็นเลื่อมใส ศรัทธา หากแต่ข้อมูลที่ออกไปสู่คนนับล้านๆ คน กลับเป็นการเสริมแต่งมากไปอีก มีการบิดเบือนความจริงวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของประเทศรัสเซีย โดยขาดความรู้อันเป็นจริงในด้านภาษา ไม่มีความเข้าใจในความเป็นคนรัสเซียเลยแม้แต่น้อย และมีการชักจูงหลอกลวงผู้คนไปเรียนธุรกิจที่เมืองนาโคดก้า (Nakhodka - Wikipedia) ซึ่งอ้างว่าเป็นศูนย์กลางธุรกิจ ทั้งๆ ที่เมืองนาโคดก้าเป็นเมืองท่าเรือจับปลาทางทะเล ใกล้ท่าเรือวลาดิวอสต็อก เมืองธุรกิจแท้จริง คืออยู่ที่เมืองหลวงมอสโคว์และเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ที่ไปที่นั่นได้ไกลหูไกลตาจากความจริง

ทั้ง หมดนี้เข้าข่ายหลอกลวงประชาชน เพื่อนชาวรัสเซียได้ให้ฝากเตือนกันมาก่อนที่อะไรๆ มันจะไปกันใหญ่ หากท่านสงสัยเกี่ยวกับความจริงที่เขียนมา ให้ถามดูได้ทั้งหนังสือเดินทาง ถามได้ที่สถานทูตหรือกระทรวงการต่างประเทศ ข้าราชการที่ประจำอยู่ช่วงปีนั้นๆทราบดี

สมาคมนักเรียนเก่าประเทศรัสเซีย ณ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
โดย vatana, sengkreng

เอ็งเคยนึกถึงชาติบ้านเมืองบ้างไหม? (นิติภูมิยอมรับว่าพันธมิตรฯ สร้างปัญหาชาติ และตนถูกหลอกใช้), นานๆ ทีผมจะรู้สึกโอเค กับ นิติภูมิ เนาวรัตน์

ไม่ว่าบทความนี้จัดเกิดจากการขัดกันของผลประโยชน์ (Conflict of Interest) ระหว่างนิติภูมิ กับพันธมิตรฯ หรือจะด้วยเหตุใดก็แล้วแต่...แต่อย่างน้อยนิติภูมิในครั้งนี้ ก็ยังมีความ "กล้า" ที่จะออกมายอมรับล่ะว่า "ตนพลาดไปแล้ว ที่ไปยุ่งกะพันธมิตรฯ"

-----------------------------------------------------

พ.ศ.2501 ประคอง พลหาญ, สุรพันธ์ สายประดิษฐ์ และทัศนัย แสนโกศิก นักเรียนไทยชุดแรกซึ่งไปเรียนต่อที่กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต



พ.ศ.2551 ครบรอบ 50 ปีที่ไปกรุงมอสโก ทั้งสามท่านมา reunion กันที่บ้านของนิติภูมิในเขตลาดกระบัง ความหลังครั้งเก่าที่ท่านเล่าขานกัน จะนำมาเปิดเผยในรายการ “เปิดเลนส์ส่องโลก” ศุกร์คืนนี้ ที่ช่อง 3 เวลา 24.00-24.45 น.



ผู้อ่านท่านผู้เจริญ เดิมเราเคยคิดว่า บุคคลกลุ่ม aคิดร้ายต่อประเทศชาติราชบัลลังก์ พวกเราที่รักชาติอย่างบริสุทธิ์ใจก็ดาหน้าออกไปต่อต้าน หาแนวร่วมโดยไปรวมเข้ากับกลุ่ม b เพื่อปกป้องประเทศชาติบ้านเมือง



วัน เวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป บัดนี้ เริ่มมีเค้าลางหางโผล่ออกมาให้เห็นบ้างแล้วว่า โดยแท้ที่จริง พวกเราถูกหลอกกันทั้งประเทศ ดีกลับเป็นชั่ว ชั่วกลับเป็นดี ธรรมกลับกลายเป็นอธรรม อธรรมกลับกลายเป็นฝ่ายธรรม คนชั่วคิดล้มล้างระบอบการปกครองเดิม กลับกลายเป็นไอ้กลุ่ม b ซึ่งพวกเราหลายคนเคยหลงชื่นชมศรัทธามานาน



แผน การชั่วของคนกลุ่มหนึ่งซึ่งต้องการให้บ้านเมืองวุ่นวายถึงที่สุด โดยมีเป้าหมายคือการเปลี่ยนแปลงของประเทศครั้งใหญ่ที่สุดใน 789ปีของประวัติศาสตร์ชาติไทย ตั้งแต่สมัยพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ บรมปฐมกษัตริย์แห่งกรุงสุโขทัยเป็นต้นมา



คนกลุ่มนี้จึงพูดจาจู่โจมโหมกระทบไปถึงประชาชนพลเมืองของเพื่อนบ้านบางประ
เทศ จนขณะนี้ เริ่มมีน้ำมันเบนซินไปราดรดกองไฟในใจของประชาชนพลเมืองของคนในประเทศนั้นแ
ล้ว ผมคิดว่า คำด่าทอจะขยับขยายกลายเป็นความขัดแย้งที่กว่าจะสมานกันได้ อาจจะต้องใช้เวลาอีกนานหลายทศวรรษเลยทีเดียว



คน ไทยกลุ่มหนึ่งซึ่งขึ้นหลังคารถด่าทอคนกัมพูชาเป็นภาษาเขมร พฤติกรรมอย่างนี้ทำให้หลายชาติดีใจ ไม่ว่าจะเป็นจีน สิงคโปร์ เวียดนาม มาเลเซีย ฯลฯ เพราะเมื่อด่าทอเขมรอย่างนี้แล้ว ต่อไปในอนาคต ก็ไม่มีคนไทยได้ไปลงทุนทำมาหากินในกัมพูชาแข่งกับผู้คนจากประเทศของตน



พ.ศ.2535 - 2545 เป็นห้วงช่วงเวลา 10 ปีที่คนเขมรนิยมเรียนภาษาไทย ชอบคนไทย ดูหนังไทย ซื้อสินค้าของไทย ฯลฯ แต่ใน พ.ศ. นี้กลับไม่ใช่แล้วครับ ในกรุงพนมเปญ นักเรียนเขมรนิยมเข้าโรงเรียนจีน บางแห่งมีนักเรียนแย่งกันเรียนเกือบถึงหนึ่งหมื่นคน จนรัฐบาลจีนต้องให้มือที่มองไม่เห็นไปเปิดโรงเรียนจีนแห่งที่สอง ที่สาม.....



ต่อไปในอนาคต ผู้คนชนชาติเขมรจะพูดแมนดารินกันเต็มประเทศ คนสิงคโปร์ก็พูดภาษาแมนดาริน คนมาเลเซียเชื้อสายจีนก็พูดแมนดาริน วันนั้นมาถึง คนจีน ไต้หวัน ฮ่องกง สิงคโปร์ และมาเลเซีย ก็จะเข้ามาใช้พื้นที่ในกัมพูชา และวันนั้นนั่นแหละครับ คำว่า “กัมพูชาเป็น China’s network” เครือข่ายของจีน ก็จะเป็นความจริง



ชาติ ที่สู้อิทธิพลเครือข่ายของจีนสุดกำลังก็เห็นจะเป็นเกาหลีใต้ นายลี จุง คัน ประธานบริษัทบูยูยัง เข้าใจแผนการกระดิกพลิกตัวของจีนก็รีบกระโจนโผนออกไปขอพบนายฮุน เซ็น แจ้งว่าข้าพเจ้าขอเข้ามาลงทุนในกัมพูชา ทว่าไม่ต้องการมาหากำไรจากประเทศนี้ ว่าแล้วนายลีก็บริจาคกระดานดำ 4 หมื่นแผ่น สร้างโรงเรียนให้ใหม่อีก 300 หลัง สร้างสถานที่อบรมครูบาอาจารย์ นอกจากนั้น ยังมอบเงินไว้ให้อีก 9แสนดอลลาร์ เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม นายลีก็สั่งให้ขนมามอบให้เขมรอีกหลายตู้คอนเทนเนอร์



ญี่ปุ่น สู้อิทธิพลจีนด้วยการเปิดเที่ยวบินตรงจากจังหวัดคูมาโมะโตะ มายังจังหวัดเสียมราษฎร์ ขณะเดียวกันก็ทั้งพูด ทั้งพิมพ์ เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับกัมพูชาหวังว่าให้อยู่ในใจคนเขมร ปราสาทในญี่ปุ่นหลายแห่งถูกค้นคว้าหาหลักฐานในเรื่องที่เกี่ยวดองหนองยุ่ง
กับกัมพูชา ผู้อ่านท่านลองฟังตำนานเรื่องนี้ที่นายมาซาโตชิ ทานิกาวา ประธานศูนย์ระหว่างประเทศของญี่ปุ่นนำมาเล่าในเขมรซีครับ



400 ปีที่แล้ว ซามูไรคนหนึ่งซึ่งทำการค้ากับกัมพูชา ท่านนำสินค้าพวกผ้าไหม น้ำตาล กลับมาขาย ได้กำไรแล้วก็นำสตางค์ไปสร้างปราสาทคูมาโมโตะ ซึ่งเป็นสมบัติสำคัญของญี่ปุ่นจนกระทั่งทุกวันนี้"เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง พวกเราชาวญี่ปุ่นจึงขอปลูกคูโซโนกิ 3 ต้น ไว้ในนครวัด เพื่อเป็นที่ระลึกนึกถึงความสัมพันธ์ของเราทั้งสอง”



เป็นไงครับ ต่างจากพฤติกรรมคนไทยกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่เคยแหย่เท้าเข้าไปสร้างสัมพันธ์กับ
ประเทศ เพื่อนบ้านเพื่อช่วยประเทศไทย แต่กลับไปยืนบนหลังคารถ พ่นคำผรุสวาทออกมาด่าเป็นภาษาเขมร จนคนเขมรเอาไปฟังแล้วแค้นกันทั้งประเทศ



พวกเอ็งเคยนึกถึงประเทศชาติบ้านเมืองกันบ้างไหม?

------------------------------------------------------

--------------------
If I have the letter 'HRT', I can add 'EA' to get 'HEART' or add 'U' to get 'HURT'. I would rather choose 'U' and get 'HURT' than have a 'HEART' but without 'U'.

"รู้เขาหลอก แต่เต็มใจให้หลอก"

ถ้าไปถาม พันธมิตร คนที่ไปม้อบกับแก๊งข้างถนน 5 คน ที่เขตกักกันพิเศษ
พวกเขาล้วนบอกว่าไม่ได้ถูกหลอกนะ ชาวบ้านรากหญ้าต่างหากที่ยังไม่ตาสว่าง
หรือถ้า พันธมิตร ปัญญาชนหน่อยก็จะโดนว่าสนับสนุน "ทุนนิยมสามานย์" เพราะเห็นแก่เงิน

ฝากกลุ่ม . YoungPAD... รวมตัวที่นี่ ...

มาโพสกันหน่อย . พี่น้องเอ้ย

คลิ๊กเข้าร่วมกลุ่มที่นี่

คลิ๊กเข้าร่วมกลุ่มที่นี่

ฝากกลุ่ม . YoungPAD... รวมตัวที่นี่ ...

มาโพสกันหน่อย . พี่น้องเอ้ย

คลิ๊กเข้าร่วมกลุ่มที่นี่

คลิ๊กเข้าร่วมกลุ่มที่นี่

สนับสนุนให้เยาวชนมาร่วมแก้ปัญหาชาติบ้านเมือง
แต่มิใช่มาเพื่ออยากดังและทำให้สถาณการณ์แย่ลง